Vicky en Cristina besloten de zomer in Barcelona door te brengen.
Vicky was bezig met het voltooien van haar hoofdvak Catalaanse cultuur...
waarin ze geïnteresseerd was geraakt door de architectuur van Gaudi.
Cristina, die de laatste zes maanden besteed heeft aan schrijven, regisseren en acteren...
In een film van 12 minuten welke ze haatte, had het net uitgemaakt met weer een vriendje...
en verlangde naar een andere omgeving.
Alles viel op zijn plaats toen een ver familielid van Vicky, die in Barcelona woonde...
aanbood belde meiden uit te nodigen voor juli en augustus.
De twee waren vriendinnen sinds hun schooltijd en dachten over de meeste dingen hetzelfde...
maar als het over liefde gaat, zijn er nier veel die zo verschillen van mening.
Vicky heeft geen pijntolerantie en geen zin in vechten, ze is nuchter en realistisch.
Haar eisen in een man zijn. ' serieus en stabiliteit.
Ze is verloofd met Doug omdat hij eerlijk en succesvol is en het mooie van een verbintenis zag.
Ik mis jou ook.
Cristina daarentegen, verwachte iets heel anders van de liefde.
Zij heeft onwillig lijden geaccepteerd als een onderdeel van diepe passie...
en was bereid haar gevoelens op het spel te zetten.
Als je haar vraagt waarop ze haar emoties wil laten winnen, kan ze nier antwoorden.
Alhoewel ze wel weet wat ze niet wil en dat was precies wat Vicky boven alles waardevol vindt.
Jij bent Vicky. Je bent zo gegroeid.
Cristina. - Ik ben Judy.
Dit is jullie kamer. Ik heb jullie bij elkaar gelegd.
Heel erg bedankt dat ik hier mocht komen, het was zo kort dag en je kent me niet en...
Het is zo leuk om hier wat actie te hebben, het is zo stil sinds Arthur naar college ging, dus...
Nadat de meiden hadden uitgepakt, en Judy's man Mark thuis was van de golfbaan...
werd de lunch geserveerd op het terras.
We zijn er van gaan houden, het is...
Hij wordt vrienden met iedereen en hij spreekt zijn talen, dus...
Jij hebt het ook geleerd. Wat doe je, Cristina? - Ik ben tegenwoordig vrij.
Ze heeft een film gemaakt. - Wat opwindend.
Het duurde 12 minuten. - Waar ging het over?
Waarover? Het ging over waarom liefde zo moeilijk te definiëren is.
Dat is een behoorlijk onderwerp om te behandelen in 12 minuten.
Jij bent bezig met het voltooien van je hoofdvak? - Ja, mijn hoofdvak in Catalaanse cultuur.
Wat ga je daarmee doen? - Ik weet het niet, misschien lesgeven.
Je hoeft niet iets te doen. Ze trouwt met een geweldige man in de herfst...
en alle problemen zijn opgelost als hij haar zwanger maakt.
Nu Judy je toekomst heeft beslist... - Op jullie zomer in Barcelona, welkom.
In de navolgende dagen, doken Vicky en Cristina de artistieke schatten van de stad in.
Ze vonden vooral de werken van Gaudi en Miro mooi.
Eén keer nodigden Mark en Judy hen uit om mee te gaan zeilen op Marks boot.
Met Cristina in gedachten, nodigden ze ook de zoon uit van een van Marks zakenpartners.
Een degelijke jongeman, waarvan Mark dacht dat ze hem leuk zou vinden.
Mijn droom is rijk genoeg worden om naar een of ander eiland te zeilen.
En de rest van mijn leven snorkelen. Ik ben echt gek op snorkelen.
Heb je ooit gesnorkeld?
Helaas waren Charles en Cristina geen droompaar.
Intussen onderzocht Vicky elk aspect van het Catalaanse leven.
Zelfs een rondleiding over de markt en in een restaurant voor Catalaans koken.
Op zwoele zomeravonden gingen de meiden soms naar Spaanse gitaarmuziek luisteren.
War er altijd in slaagde om Vicky op een magische manier te raken.
Op een avond namen Mark en Judy ze mee naar de opening van een kunstgalerie.
Menig lokale artiest en een aantal verzamelaars waren aanwezig.
Vind je ze mooi? - Bedankt dat je ons meegenomen hebt.
We kopen bij deze galerie, Mark heeft deze artiest opdracht gegeven een serie foto's te maken...
voor de muren in zijn kantoor.
Is dat de artiest? - Waar?
In het rood? - Nee, dat is hem niet.
Alfred is die man in de linnen jas.
Ik weet niet wie dat is.
Wie is die man in dat rode shirt?
Dat is een schilder, weet je dat Diego dat vertelde?
Hij had een vurige relatie met die mooie vrouw die gek was.
Zijn naam is Juan Antonio Gonzalo. Hij had een heftige scheiding...
zij probeerde hem te doden, of hij haar. - Wat?
Het was een behoorlijk iets in de kunstwereld.
Ik kan me de details niet herinneren, maar wij bewegen ons niet in die Boheemse kringen.
Vicky en Cristina verlieten de galerie om re gaan eren.
Ze wandelden langs de kerk in de heerlijke zomeravond terwijl, men feestvierde.
Rond middernacht belandden ze eindelijk in een klein restaurantje.
Het is leuk om er niet over na te hoeven denken of iets nog wel open is, of...
We moeten ons waarschijnlijk zorgen maken over onze dromen.
Naar wie kijk je? - Is dat die schilder die we zagen in de galerie?
Dat is die schilder met die erge scheiding, waarover Mark ons vertelde.
Hij blijft hierheen kijken. - Dat komt omdat jij contact zoekt.
Ik zoek geen contact. - Wel waar. Je kijkt de hele avond al naar hem.
Ik drink gewoon mijn wijn. - Ja natuurlijk.
Je doet wel iets, want hij komt eraan.
Amerikanen? - Cristina, en dit is mijn vriendin Vicky.
Welke kleur hebben je ogen? - Ze zijn blauw.
Ik wil jullie graag uitnodigen met me mee te gaan naar Oviedo.
Waarheen? - Naar Oviedo.
Voor het weekend, we gaan over één uur. - Waar is Oviedo?
Een erg korte vlucht. - Per vliegtuig?
Wat is er in Oviedo?
Ik ga een sculptuur bekijken dat erg inspirerend voor me is. Een erg mooi sculptuur.
Je zult het prachtig vinden. - Je vraagt ons mee te vliegen naar Oviedo?
Nee, we gaan het hele weekend.
Ik laat jullie de stad zien en we drinken wat wijn, lekker eten en bedrijven de liefde.
Wie gaan er precies de liefde bedrijven? - Hopelijk wij alle drie.
Ik betaal jullie rekening. - Hij laat er geen gras over groeien.
Misschien in een ander leven. - Waarom niet?
Het leven is kort, het leven is saai en het leven is vol pijn. Dit is de kans op iets speciaals.
Wie ben je precies? - Ik ben Juan Antonio en jullie zijn...
Vicky en jij bent Cristina.
Of is het andersom?
Al zou het andersom zijn, dan maakt het nog niet uit. Als we je bed maar warm houden.
Jullie zijn allebei zo lieftallig en mooi.
Bedankt maar we vliegen niet met iedereen om het bed te delen in charmante Spaanse steden.
Analyseert ze altijd iedere inspiratie...
totdat alle charme eruit geknepen is?
Mijn ogen zijn eigenlijk groen.
Ik zou onze weerstand op jouw seksuele aanbod niet te geanalyseerd willen noemen...
als jij ons zou vergezellen voor wat normale sociale interactie, zoals een drankje...
zou dat goed zijn, maar anders denk ik dat je je aanbod moet doen aan een andere tafel.
Waarom ben je beledigd door het aanbod?
Vast niet dat ik jullie allebei mooi vind en gewild.
Beledigd? Nee. Het is erg amusant, ergerlijk om eerlijk te zijn.
Verbeeld ik me dat of wordt het al laat? - We vinden het erg leuk om naar Oviedo te gaan.
Maak je een geintje? Kunnen we dit bespreken? - Ik denk dat het erg leuk is.
Ik denk dat we moeten gaan. Ik ga graag mee. - Kunnen we dit op een ander tijdstip bespreken?
Toen ik je zag in de galerie, merkte ik op dat je mooie lippen hebt.
Erg vol. Erg sensueel.
Als jij wilt gaan... - Ik kan de liefde bedrijven niet garanderen...
want ik ben erg humeurig.
Laten we er niet over onderhandelen alsof het een contract is.
Ik kwam hierheen om mijn beste aanbod te doen.
Ik hoop dat jullie het willen bespreken, en mij het plezier doen mee te gaan naar Oviedo.
Ik heb het geluk dat ik het vliegtuig van een vriend mag lenen...
het is precies groot genoeg voor ons drieën. En ik ben een zeer goede piloot.
Het klinkt erg veilig.
Denk er over na.
Ik hoop dat je een grapje maakt? - Deze man is zo interessant.
Interessant? Wat is er zo interessant? Hij wil ons allebei in bed krijgen.
Maar hij zal genoegen nemen met één van beide, en in dit geval jou.
Ik ben een grote meid, oké? Als ik met hem wil slapen doe ik dat en anders niet.
Hij is een volslagen vreemde. Dit is impulsief, zelfs voor jou en...
als ik het goed gehoord heb, hij was gewelddadig naar zijn vrouw.
Hij is tenminste niet een van die gefabriceerde zombies.
Dit is een goede manier om hem te leren kennen. - Nee, ik ga niet naar Oviedo...
met deze charmante vrouwenmishandelaar. Jij vindt zijn agressiviteit aantrekkelijk, maar ik niet.
Hij is absoluut niet knap.
Ik vind hem erg knap. Hij heeft een geweldige uitstraling. Hij is erg sexy.
Ja, dat zal wel, je bent een echte neuroot.
Je moet zijn no nonsens benadering wel bewonderen. - Hoe bedoel je? Het is allemaal nonsens.
Ik ga niet naar Oviedo.
Ten eerste heb ik nog nooit van Oviedo gehoord, ik vind hem geen winnaar, al was ik niet verloofd...
en vrij om te rollebollen met een Spanjaard, dan zou ik hem nog niet kiezen.
Ik kan nu even niet praten, ik probeer Cristina te redden van een mogelijk fatale fout.
Nee, het gebruikelijke. Ik bel je terug.
Als we nu naar huis gaan, kunnen we wat spullen inpakken en met hem afspreken.
Ik vond hem gelijk al leuk. Ik bedoel hij is niet één van die weinig originele leeghoofden...
Hij is creatief en artistiek... - Weinig originele leeghoofden?
Is dat wat je van Doug vindt? - Doug? Wie heeft het over Doug?
Het is belachelijk, je vindt het gewoon leuk om zomaar weg te gaan in een vliegtuig.
Ik weet niet waarom ik zo bang ben, tenzij ik bang voor mezelf ben.
Het is fout, Cristina.
Ze voorspellen een lichte storm even buiten de stad, maar het is niet erg. Maak je geen zorgen.
Zoals je kunt zien...
Het is een beetje hobbelig.
Wil jij vliegen? - Nee, bedankt.
Het is gemakkelijker dan een auto. Probeer het maar.
's Morgens bereikten ze hun bestemming en ze gingen naar een hotel dar hij had uitgekozen.
Vicky zorgde er voor dat zij en Cristina hun eigen kamer hadden en Juan Antonio zijn eigen.
Als hij teleurgesteld was, wist hij dat goed te verbergen.
Na het opfrissen nam hij ze mee naar het sculptuur dar zo belangrijk voor hem was.
Ben je erg gelovig? - Nee, dat ben ik niet.
De truc is om van het leven te genieten. Behalve dat het geen zin heeft, hoe dan ook.
Geen zin? Denk je niet dat authentieke liefde het leven zin geeft?
Ja, maar liefde is zo vergankelijk, nietwaar?
Ik was verliefd op de meest geweldige vrouw...
toen aan het eind...
Ze stak een mes in me. - O, mijn God. Dat is verschrikkelijk.
Misschien deed je iets om dat te verdienen.
Juan Antonio nam zijn gasten mee uit lunchen. Ze bespraken kunst en romantiek.
Hij vertelde verhalen over Maria Elena, zijn ex, die hij zowel bekritiseerde als idealiseerde.
Hij was een goede gastheer en 's middags liet hij hen de plaatselijke bezienswaardigheden zien.
Ze genoren van de verhalen over de stad en namen foto's.
Later kochten ze zelfgemaakte heerlijke snoep en koekjes in een charmante snoepwinkel.
Ze bleven hun reis documenteren...
En terwijl Vicky sceptisch bleef, had Cristina een geweldige tijd.
De kwestie van het samen slapen, kwam pas die avond naar voren.
En Juan Antonio was een beetje dronken.
Nu de dag bijna voorbij is, is het redelijk om jullie te vragen mee naar mijn kamer te gaan?
Ik dacht dat we daar over uit waren. - Ze wil zeggen dat ze verloofd is, dat is alles.
Geweldig, dan zijn dit haar laatste dagen van vrijheid.
Ik ben niet vrij. Ik ben gebonden. Weet je wat mijn theorie is?
Als ik dronken ben, word ik brutaal eerlijk.
Ik denk dat jij gekwetst bent door het falen van je huwelijk en je probeert het te vergeten...
door lege seks. - Lege seks?
Heb jij zo'n lage dunk van jezelf? - Ze zegt dat het een betekenis moet hebben.
De stad is romantisch, de avond is warm. We leven, is dat geen betekenis genoeg?
Ik kwam alleen mee om Cristina gezelschap te houden. Ik ben verloofd.
Ik heb een knappe, lieve verloofde waarmee ik de liefde bedrijf, en die...
en die een erg belangrijke plaats inneemt in mijn hart, en om eerlijk te zijn...
als ik een losbandig type zou zijn, dan nog denk ik niet dat het wat tussen ons zou worden.
Ik ben moe, ik heb al 24 uur niet geslapen en dat is precies wat ik ga doen.
En jij?
Ik ga mee naar jouw kamer, maar je moet me wel verleiden.
Ik ben hier alleen voor een drankje en om je te bedanken en dan ga ik weer naar mijn kamer.
Acteerde je in die film die je maakte? - Of ik acteerde? Ja.
Ik hoop dat je daarin overtuigender bent dan nu voor dat drankje.
Ik ben hier om met je naar bed te gaan. Je hebt gelijk.
Je hebt bijna vrij spel. Tenzij je...
het verknalt. - Het verknalt?
Je bedoelt het moment verpesten? - Ja.
Hoe zou ik dat moeten doen? - Ik weet het niet. Het kan alles zijn.
Commentaar geven tot het dragen van het verkeerde ondergoed.
Alhoewel, als ik zo naar je kijk... denk ik dat je het juiste ondergoed draagt.
Je bent moeilijk tevreden te stellen. - Ik sta bekend om mijn intolerantie.
En wat wil je uit het leven, behalve een man met het juiste ondergoed?
Ik weet het niet.
Ik weet dat ik me niet wil binden tot ik heb gevonden wat ik zoek.
En wat is dat?
Ik wil iets anders, iets meer.
Een soort van allesoverheersende liefde.
Wat betekent?
Ik weet het niet. Ik weet niet wat ik wil. Ik weet alleen wat ik niet wil.
Als je me niet snel gaat uitkleden, draait dit uit op een groepsdiscussie.
Gaat het? - Ja, het is iets dat ik heb gegeten.
Wat is er? Kan ik iets voor je halen?
Ik moet niet drinken. Ik word misselijk.
Het is haar maagzweer. Waarschijnlijk voedselvergiftiging.
Misschien beide. Ze moet rusten, niet eten.
Terwijl Cristina aan bed gekluisterd was, wou Vicky graag terug naar Barcelona...
en ze was niet in de stemming voor bezienswaardigheden.
Als hij uit vergadering is, wil je hem vragen of hij me op mijn mobiel wil bellen?
Ja, ik zit nog steeds vast in Oviedo.
Maar bezienswaardigheden bezoeken deden ze.
Het spijt me heel erg voor Cristina. - Kom op, doe niet net of je je zorgen maakt.
Ik weet zeker dat je haar hebt aangemoedigd door te gaan met drinken.
Zoals je bij ons allebei deed tijdens het diner. Maar ik kan mijn drank binnenhouden.
Ze heeft haar maagzweer nooit genoemd. - Nee, omdat ze mentaal onvolwassen is.
En zo romantisch als ze is, heeft ze een wens om te sterven.
Dus voor een moment van passie laat ze alle verantwoordelijkheid achterwege.
Na de lunch nam Juan Antonio Vicky mee om de oude vuurtoren van Avilez te bekijken.
Ik ben hier geboren, dus ben wel verplicht om mijn vader te bezoeken.
Zou je dat vervelend vinden?
Dat is het eerste oprechte voorstel dat je me gedaan hebt.
Ik wil je vader graag ontmoeten en zien hoe hij woont.
Aangenaam. - Wat een prachtig huis.
Ik kan het niet langer...
Hij spreekt geen Engels. Ze spreekt nauwelijks Spaans.
Hij weigert een andere taal te spreken. - Waarom?
Hij is een dichter die de mooiste zinnen in het Spaans maakt...
en hij gelooft dat je de taal niet moet vervuilen met andere woorden.
Ik begrijp het wel, met vertaling verlies je de betekenis.
Ik heb Spaans gevolgd, maar ken de subtiliteiten ook niet.
Misschien kan ik de gedichten van je vader eens lezen.
Dat heeft hij liever niet. - Waarom niet?
Dat leg ik nog wel uit. Wil je cognac?
Een heel klein beetje.
Je ziet er goed uit, papa.
Jij ziet er ook goed uit. Wat weet je van Maria Elena?
Die woont nog steeds met die architect in Madrid.
Ze is een fantastische vrouw.
Ik heb nog steeds stoute dromen over haar. En dat op mijn leeftijd.
Ze was ook gek op jou, papa. - Doodzonde, met haar gave...
Dit was vroeger mijn favoriete plekje om te lezen.
Ik wilde eigenlijk schrijver worden. Schilderen kwam later pas.
Ik wilde ook muziek maken.
Ik zat vol emoties en zocht een uitlaatklep.
Cristina zegt hetzelfde. - Ze is een interessante vrouw.
Waarom wil je vader zijn gedichten niet uitbrengen?
Omdat hij een hekel heeft aan de wereld.
En zo wil hij wraak nemen, door mooie teksten te maken...
en ze de wereld te onthouden.
Wat maakt hem zo boos op de mensheid?
Omdat men na eeuwen beschaving nog altijd niet weet lief te hebben.
Ze gingen terug naar her hotel. Cristina voelde zich al beter...
maar had nog meer rust nodig.
Vicky en Juan Antonio aten een diner in een klein gezellig restaurant.
Ze was meer ontspannen dan bij de lunch en had aardig wat wijn op.
Ze vond het gesprek dit keer prettig.
Hoi, bel ik ongelegen?
Ik stond net op het punt wat te eten. Is het goed als ik je terugbel?
Even snel dan, Paul en Mary-Ann hebben een huis gevonden...
die hun nog meer bevalt dan degene in Bedford Hills.
Je valt steeds weg.
Bel me terug, dit huis heeft een zwembad en tennisbaan. Dus we kunnen lessen volgen.
Ik bel je terug, ik versta je niet. - Ik hou van je.
De verbinding is waardeloos.
Wat voor wijn is dit? Hij is heerlijk.
Was dat je verloofde?
Waarom was je zo nerveus om hem te spreken?
Was ik nerveus? - Ja, je werd rood.
Dat kwam vast door de wijn. - Zou hij het erg vinden dat we samen eten?
Hij zou het vast een fijn idee vinden dat ik met een andere man...
wijn drink bij kaarslicht. Dat is niks om je zorgen over te maken.
Zou jij ooit je werken achterhouden uit woede? - Niet zoals mijn vader doet.
Ik omarm het leven, ondanks alles.
Ik ben wel benieuwd naar je werk.
Echt? Je bent zo negatief over wat ik doe.
Ik ken je nu wat beter.
Je bent immers een Catalaanse schilder en dat is mijn interessegebied.
Waarom die interesse in Catalaanse cultuur?
Sinds ik Gaudi's kerk bezocht op mijn veertiende, ben ik verkocht.
Je houdt ook van Spaanse gitaarmuziek?
Heb je zin om ergens te gaan luisteren vanavond?
Het is al wat laat en ik ben wat aangeschoten.
Je kunt wel tegen wat drank, omdat we morgen vertrekken.
Dat was prachtig, dank je wel. - Ik keek naar je gezicht en je leek geroerd.
Ik zag je een paar keerzo kijken.
Ik weet zeker dat Maria Elena... - Als ze iets zag dat haar ontroerde, ja.
Je houdt nog steeds van haar. - Nee hoor.
Dat bewijst het. - Ze zal altijd deel van mijn leven uitmaken...
en ze is een belangrijk persoon in mijn leven. Maar er miste iets tussen ons.
Wat was het? - Daar zijn we nooit achter gekomen.
Je zei dat je naar mijn gezicht keek.
Waarom? - Waarom keek je naar de mijne?
Deed ik dat? - Waarschijnlijk zag je mijn traan.
Ik heb mezelf niet in de hand. - Ik keek naar je omdat ik je mooi vind.
Je weet dat ik dat vind.
Op de terugweg was Vicky, die niks tegen Cristina had verteld, stil.
Cristina daarentegen kletste zenuwachtig.
Het spijt me dat ik het hele weekend heb verpest.
Ik schaam me dood. Of het nou aan de wijn lag of de vis.
Ik heb die maagzweer en...
Gelukkig kende je leuke plekken om aan Vicky te laten zien.
Ik had nachtmerries over jullie tegenpolen die gek worden van elke minuut samen.
Ik kon gewoon helemaal niks.
Vicky begroef haarzelf in haar werk in de bibliotheek.
Ze zette domme gedachten uit haar hoofd en richtte zich volledig op haar scriptie...
maar haar gedachten dwaalden telkens af naar Oviedo.
Cristina ging Barcelona in, op zoek naar methoden van zelfexpressie.
Ze experimenteert met haar nieuwe passie. 'fotografie.
Ze was ervan overtuigd, dat ze het op her juiste moment met Juan verpest had.
En toen twee dagen later kwam Cristina bij Vicky met een mededeling.
Vicky, hij heeft gebeld.
Juan Antonio heeft me net gebeld.
Hij wil me zien en meenemen naar een wijnproeverij, of zo.
Een wijnproeverij? Hoe zit het dan met je maagzweer?
Een beetje wijn kan geen kwaad; het gaat erom dat hij me wil zien.
Ik had nooit verwacht dat hij zou bellen. - Het is super, ik ben blij voor je.
Die avond hadden de vrouwen moeite met in slaap vallen.
Cristina zat in de keuken, dronk koffie en werkte aan haar gedichten.
Vicky bleef nadenken overeen avond die steeds meer een droom leek.
Hoi schat, bel ik je wakker?
Ik wilde net gaan slapen.
Sorry dat ik zo laat nog bel, ik moest gewoon even het kantoor uit.
Ik had een idee, pa heeft de Amerikaanse ambassade in Spanje gebeld...
ik kom wat eerder en werk gewoon vanaf mijn laptop en dan trouwen we in Barcelona.
Je zei dat het een romantische plek was. We houden het dan simpel in het stadhuis...
en we doen het in New York nog een keer over, voor onze familie en vrienden. Wat vind je ervan?
Om hier te trouwen?
Het zou prachtig zijn om onze kinderen te vertellen dat we in Spanje getrouwd zijn...
en mijn vaders vrienden zorgen dat het eenvoudig geregeld is.
Ik weet niet wat ik moet zeggen.
Je klinkt niet enthousiast.
Het is gewoon een verrassing.
We trouwen hoe dan ook al in de herfst.
Wat is dan het nut? - Het is weer eens wat anders.
Ik sprak Ken en Alice en ze wilden dat zij het gedaan hadden.
Ze vonden het fantastisch.
Je klinkt terughoudend.
Ik vind het een goed idee.
Ik bel je morgen wel terug met meer informatie. Ik hou van je.
Juan Antonio nam Cristina mee naar een wijnproeverij.
Daarna nam hij haar mee naar zijn huis.
Een leuke woning, die hij jaren geleden van een andere schilder had gekocht.
Hij lier haar zijn werk zien.
Ze vond de kleuren en zijn emoties in het schilderen prachtig.
Eén verdieping hoger was zijn slaapkamer.
hij vertelde over zijn huwelijk met Maria Elena, over hun grote liefde en vreselijke ruzies.
hij vertelde Cristina dar hij geen seks wilde in hun voormalige kamer tot nu toe.
Deze keer hield Cristina voet bij stuk.
Juan nam Cristina vaker mee. Ze gingen een nieuw kunstwerk van een vriend bekijken.
hij liet zijn favoriete plekken van de stad zien, die ze fotografeerde.
Juan deed aardig tegen de hoeren en vond dat ze model konden staan.
Hij moedigde haar aan, ondanks dar ze te verlegen was om haar werk te tonen.
Ze lunchten met zijn vrienden, die dichters, kunstenaars en muzikanten waren.
Cristina wist snel haar plek te vinden.
Ondertussen bezocht Vicky her door Gaudi ontworpen park, waarover haar scriptie ging...
en daar had ze een toevallige ontmoeting.
Wat doe jij hier? - Ik maak wat schetsen.
Ik wilde je niet storen. - Jij stoort me niet.
We hebben nooit fatsoenlijk afscheid kunnen nemen.
Je had me kunnen bellen.
Ik heb het overwogen, maar zag het nut niet.
Je hebt nooit gebeld, voor wat dan ook.
Je gaat niet met iemand naar bed en belt die persoon dan nooit meer...
tenzij het is tegengevallen. - Integendeel.
Je gaat trouwen en het leek me beter dat niemand het over ons ter ore kwam.
We gaan naar bed en vervolgens lijk je van de aardbodem verdwenen.
Ik begrijp dat het voor jou niet veel betekent.
Er meer achter zoeken zou voor jou alleen maar vervelend zijn en voor mij teleurstellend.
Kon ik jou kwetsen na één nachtje?
Maria Elena zei altijd dat alleen onbeantwoorde liefde romantisch kan zijn.
Je bent meer geschikt voor Cristina.
Ik ben veel om haar gaan geven.
Ik ben heel erg blij voor jou en je aanstaande man.
En ik voor jou en Cristina.
Vandaag komt Vicky's verloofde aan uit New York.
Juan Antonio, zoals veel creatieve mannen, had een vrouw nodig om mee samen te wonen...
en vroeg Cristina bij hem in te trekken, wat ze ook deed.
Je werkt voor Global Enterprises? Tom Saders is een vriend van me.
Je kent Tom? We spelen golf samen.
Je bent een heel ander persoon hier. - Hoe bedoel je?
Je zit er helemaal in. - Dat zit ik toch normaal ook?
Ik geef je een compliment.
Misschien hangt het hier in de lucht.
Hoe gaat het met Cristina? - Die is ingetrokken bij iemand.
Dat is snel, is hij stierenvechter? Schrijver, componist?
Gemartelde namaak intellectueel en zelfvernietigend?
Ik kan me er soms aan irriteren, aan haar vluchtige relaties.
Het is jouw vriendin, maar ik heb je gewaarschuwd dat ze ongelukkig is.
Ze kan geen afscheid nemen van haar zelfbeeld van een zeer speciale vrouw...
De kunstenaar die zichzelf probeert te vinden.
Ik vind haar minachting voor het normale pretentieus. Het is een saai cliché.
Mannen vinden haar aardig. - Omdat ze mooi is en makkelijk.
Jij daarentegen, bent wat lastiger in bed te krijgen.
Maar het was de strijd waard.
Juan Antonio wil me meenemen naar een oud pretpark.
En ik dacht dat we samen konden lunchen en dan er samen heen gaan.
Morgen met de lunch? - We hebben dan plannen.
We kunnen altijd nog varen met Mark en Judy. Ik wil graag mee met Cristina en Juan Antonio.
Dat zou geweldig zijn. Morgen.
De stellen gingen lunchen en tijdens her gesprek volgde een ongemakkelijk moment.
Juan Antonio wilde flirten met Cristina en voetje vrijen...
maar deed het per ongeluk met Vicky.
Het pretpark was precies zoals Juan her beschreven had.
Het was klassiek en charmant en keek uit over Barcelona.
Ik snap waarom je van je verloofde houdt. Hij is erg charmant.
En hij past goed bij je.
De manier waarop je dat zegt, bevalt me niet.
Ik bedoel dat jullie een leuk stel vormen.
Je begrijpt het niet, ik kan er nu niks meer aan veranderen. Ik heb het wel overwogen.
We hoeven het er niet meer over te hebben. Ik heb nu gevoelens voor Cristina gekregen.
Waarom wreef je met je voet langs de mijne?
Jawel, ik keek nog naar je.
Dat was dan een vergissing, ik wilde het bij Cristina doen.
Sorry, mijn fout. - Nee, het was mijn fout.
Jij staat nu op het punt een nieuw leven te beginnen, met de man waarvan je houdt.
Dat weet ik, maar toen hadden wij een krankzinnig weekend samen.
Ik weet niet meerwaar ik ben.
Alsjeblieft, ik ben nu met Cristina en jij gaat over twee weken trouwen.
Cristina houdt van je en ik wil niet... - Met Cristina klikt het.
Jij en ik zouden elkaar na een maand al naar het leven staan.
Misschien komen we elkaar nog wel een keer onder betere omstandigheden tegen.
Je hebt gelijk. Ik weet niet wat ik verwachtte.
De huwelijksdag kwam en Vicky trouwde met Doug.
Cristina was er ook. Zonder Juan Antonio, die kon niet.
Na de plechtigheid, vertrok her pasgetrouwde stel naar Sevilla.
Ondertussen begon Cristina de mogelijkheid te zien voor een relatie...
die ze altijd had gezocht, maar nooit gevonden.
Ze was de partner van een interessante kunstenaar, wiens werk ze steunde.
Ze ging zichzelf al zien als een buitenlander die hier blijft wonen...
niet gehinderd door wat zij de Amerikaanse puriteinse cultuur noemt...
waar ze maar weinig geduld voor had.
Ze vond zichzelf meer Europees...
zoals de kunstenaars die haar visie over het romantische en vrijdenkende leven deelden.
Dankzij de kennissenkring van Juan Antonio leerde ze allerlei creatieve mensen kennen.
Ze genoor van hun gezelschap en ging verder met schrijven en fotografie.
Heb je het leuk gehad? - Ja, Seville is adembenemend.
We kwamen vrienden uit New York tegen en zijn even bij hen gebleven.
Iets te lang. - Je bent boos dat we met bridge hebben verloren.
Wat is dit?
Cristina en Juan Antonio hebben dit gestuurd.
Ik wist niet dat ze een serieuze relatie hadden.
Precies wat we nodig hebben, een 'Rorschach-vlek'. - Ik vind hem niet mooi.
Hoe gaat het?
Maria Elena heeft een zelfmoordpoging gedaan. - Hoe gaat het met haar?
Wel goed, geloof ik. - Waar ga je heen?
Naar het ziekenhuis. - Zal ik met je meegaan?
Ik denk niet dat dat een goed idee is.
Bel me als je wilt dat ik kom.
Juan Antonio ging gelijk op pad in het midden van de nacht.
Cristina probeerde weer te gaan slapen, maar ze had een naar gevoel.
Ze dutte soms even in, maar werd wakker in her diepst van de nacht.
Ik zet koffie, is alles goed?
Dit is Maria Elena.
Ik voel me zo stom. - Hier moet je Engels spreken.
Ik schaam me.
Dat hoeft niet. Kan ik iets voor je doen?
Wodka. - Je wilt wodka, na al die pillen?
Ben je gek geworden? - Ik wil douchen, iets schoons aantrekken.
Hier moet je Engels spreken. Als je wilt douchen, kun je naar de logeerkamer.
Ben ik gast in mijn eigen huis? - Ja, je bent een gast.
Daar. Je weet waar het is.
Wat is er aan de hand? Gaat het wel?
Het ging niet goed in Madrid en ze kwam alleen met de bus terug.
Haar wereld was in elkaar gestort en al haar plannen zijn niet uitgekomen.
Ze heeft een overdosis genomen. - Dat is verschrikkelijk.
Ze moet bij ons blijven. - Blijft ze?
Ze moet wel. Ze heeft geen geld en niemand die voor haar zorgt.
Ik was altijd haar verbinding met het echte leven.
Dat begrijp ik, maar hoe kan ze hier blijven?
We kunnen haar niet alleen laten.
Misschien als we een plek voor haar vinden. - Misschien heeft ze psychische hulp nodig.
Ze heeft slechte ervaringen met dokters. - Dat begrijp ik.
Waar moet ze heen? - Daar.
Hoe lang blijft ze?
Dit is niet wat je in gedachten had, maar ze moet hier blijven.
Het is maar voor even, hooguit een paar maanden. - Blijft ze hier een paar maanden?
Ik heb dit vaker met haar meegemaakt.
Toen ik haar net kende, was ze zo mooi dat je adem ervan stokte.
Ze was zo getalenteerd, briljant...
Ze was zo sensueel en ze koos mij uit honderden mannen.
We wisten dat we perfect waren voor elkaar, maar er miste iets.
Liefde heeft een perfecte balans nodig.
Net als je lichaam. Er zijn zoveel voedingsstoffen nodig...
maar als je bijvoorbeeld een heel klein onderdeel mist...
zoals zout, als voorbeeld... Dan ga je dood.
Zout?
Wie is zij?
Zij is de vrouw waar ik mee samenwoon.
Daarom moet je Engels spreken.
Voor haar? - Ja, dat is respectvol.
Ik vertrouw haar niet. Haar ogen hebben meerdere kleuren.
Je bent altijd paranoïde over elke vrouw die ik ken.
Ze is mooi. Is dat genoeg voor je? - Ze is slim en een denker, zoals jij.
Je zoekt mij in elke vrouw. - Dat is niet waar.
Ik was laatst in Oviedo met een vrouw die het tegenovergestelde is van jou.
Een Amerikaanse, en er gebeurde iets moois. Dus je hebt geen gelijk.
Je zult altijd hetgeen wij hadden willen vinden. Dat weet je.
Spreek nou Engels in dit huis. - Praat niet zo tegen me.
Waarom ben je boos op mij?
Waarom denk je in hemelsnaam aan zelfmoord?
Wat een achterlijke gedachte kwam er in je op.
Blijf hier totdat je je beter voelt, maar verdwijn daarna uit mijn leven, alsjeblieft.
Wij waren zo dicht bij perfectie. - Je bent teveel beschadigd.
Daar hou je van. Je houdt van mijn stemmingswisselingen.
Maar wat miste er? - Spreek Engels.
Ik vind niet dat ze bij je past, ik vertrouw haar niet. Ik heb altijd het goede met je voor.
Niet als je me probeert te vermoorden. Ja, dat kleine detail.
Je bent wantrouwend, omdat ze mijn vriendin is. Dat is duidelijk.
Nee, ik vind je zo zoekende en in de war, sinds we uit elkaar zijn.
Na al je praat over het afzweren van vrouwen en de liefde, kom je terecht bij...
niet één, maar twee Amerikaanse toeristen.
Nog koffie? - Ja, graag.
Sorry. Suiker? - Nee, dank je.
Ik wilde een tochtje maken vandaag, het weer is heerlijk.
Het gaat zeker regenen vandaag. - In het Engels.
Spreek je geen Spaans? - Nee, ik heb wel Chinees geleerd.
Waarom? - Ik vond het mooi klinken.
Zeg iets in het Chinees. - Ik?
Vind je dat mooi klinken? - Misschien niet zoals ik het uitspreek.
Chinees klinkt als een drilboor. - Spreek Engels.
Hoor je ze wel eens in een Chinees restaurant? Het klinkt zo naar.
Genoeg, spreek Engels.
Het spijt me, ik ben wat zenuwachtig. Ik heb een nachtmerrie gehad.
Wil je schilderen? - Schilder jij ook?
Vraag hem maar. Hij heeft mijn stijl gestolen.
Ze vindt het leuk om dingen te verzinnen.
Jouw hele visie is van mij. - Ik zeg niet dat je geen invloed hebt gehad.
Invloed? Hypocriet. - Het is onzin dat ik je stijl heb gestolen.
We hebben jarenlang naast elkaar geschilderd en jij hebt van mijn visie de jouwe gemaakt.
Dat verhaal heb je verzonnen en wil je graag verspreiden, maar het is niet waar.
Ze heeft altijd moeite gehad met de realiteit, maar ik zal niet boos worden.
Op school zeiden ze toch dat ik geniaal was?
Ik heb je altijd gesteund in je talenten. - Niet talent, ik heb het over geniaal.
Ik zou bijna een moord voor je doen. - Je zou bijna mij vermoorden.
Dat was zelfverdediging. Je was dronken en had een scheermesje.
Het was jaloezie. Ik was gek op je en jij ging vreemd met Augustino's vrouw. Met je ogen.
Wilde je me vermoorden, omdat ik keek? - Ik wil er niet meer over praten. Het is voorbij.
Ik zie je nu met iemand anders en ik doe gewoon. Wat wil je nog meer?
Terwijl de dagen verstreken, keek Cristina naar Maria Elena...
en Juan Antonio en vond her hart moeilijker dan ooit.
Was je aan het schrijven? - Ik heb het geprobeerd.
Ik ben zo benieuwd Denkt ze echt dat je van haar gestolen hebt?
Ik heb meer van haar overgenomen dan ik wilde. Daarom wil ik ook niet dat ze erover begint.
Ik ben verdrietig, omdat ik het gevoel heb dat ik je nooit zal inspireren.
Dat is niet waar. - Zo voel ik het.
Ik had nog nooit gehoord van een pianosonate, totdat jij het me liet horen.
En nu kan ik het niet meer uitzetten.
Daar word ik vrolijk van.
Dat is geen goed idee.
Ze is wat bitter en ik wil haar niet boos maken.
Tijdens de Spaanse les die Vicky een paar keer per week volgde om haar Spaans te verbeteren...
dat ze Ben ontmoette, een jongeman die niet kon stoppen naar haar te kijken.
Ik begrijp niet dat ze me hebben aangenomen, mijn Spaans is nog steeds niet goed.
Nee, het gaat goed.
Vind je het leuk in Barcelona? - Als ik meer vrienden had wel.
Gisteren ben ik vanaf het strand gaan lopen, op zoek naar Gaudi.
Zullen we naar de film gaan? - Naar de film?
Woensdagmiddag?
De film was een succes en Ben was goed gezelschap voor Vicky.
Op een dag stonden ze in een winkel en Ben kon het niet weerstaan om haar hand vastpakken.
Niet doen.
Je weet dat ik net getrouwd ben?
Ik kreeg de indruk dat je misschien iets te impulsief was geweest.
Gaf ik die indruk?
Of ik wilde het zo zien. - Nee, ik moet je dit niet vertellen.
Ik dacht dat ik altijd wist wat ik wilde. - Maar dat was niet zo.
Ik heb iemand anders ontmoet, maar daar wil ik het niet over hebben.
En die man die je hebt ontmoet? - Die woont met mijn beste vriendin samen.
Het klinkt zo onlogisch. Ik ben net getrouwd met de man die ik wilde.
Is dat zo? - Ik dacht van wel.
Wat is er gebeurd?
Eén weekend in Oviedo.
Cristina, Juan Antonio en Maria Elena gingen fietsen in de omgeving.
Maria Elena zou die avond koken en ze wilde per se bosbessen plukken.
Dit is perfect. Wil je...
Wat is er gebeurd? Ga zitten.
Zit het boven of onder? - Hier.
Wil je aspirine? Ik heb ze meegenomen.
Wacht even, ik ben zo terug.
Het zit allemaal in zijn hoofd, al die spanning.
Voor anderen is het alsof hij geen zorgen heeft...
maar alle angsten gaan naar zijn hoofd.
Wist je dat ze piano speelt? - Nee, heb je daarom een piano thuis?
Ik had concerten kunnen geven. - Niemand speelt zoals zij, zij begrijpt het.
Speel je ook muziek? - Ik moet ermee leven dat ik niet begaafd ben.
Ik waardeer kunst wel en ik hou van muziek...
Het is eigenlijk heel triest, ik heb zoveel te vertellen maar ik ben helaas niet begaafd.
Maar je hebt wel talent.
Wat dan? - Je maakt mooie foto's.
Klopt, ze maakt steeds foto's van mij.
Nee, dat is omdat het niets is. Hoe weet je dat ik fotografeer?
Ik vond ze in je bagage. - Heb je mijn spullen doorzocht?
Natuurlijk. Die eerste nacht vertrouwde ik je nog niet.
Ik wilde weten wie het bed deelt met mijn ex.
Hoe kon ik er anders zeker zijn dat je me niks wilde aandoen?
Ik had ook het idee om jou te vermoorden.
De volgende dag ging Maria Elena mee met fotograferen.
Ze had een goed oog en leerde Cristina veel over de kunst van fotografie.
Ze adviseerde om de digitale camera weg te doen en een oude re nemen, voor betere resultaten.
Ze zei dat her belangrijk was om een doka re hebben.
Ze zou de kelder gebruiken en Cristina technieken leren om foto’s te ontwikkelen.
Ze fotografeerden alles, van vreemde honden tot chagrijnige kinderen.
Maar het beste model was Maria Elena zelf.
Al winkelend kwamen Vicky en Doug, Adam en Sally tegen.
Adam werkte in dezelfde industrie als Doug en ze waren beleefd tegen elkaar...
ook al zouden ze in New York nauwelijks met elkaar gesproken hebben.
Alles op tv kun je ook op je computer zien.
Ik vloog naar Tokyo en hoog in de lucht, zag ik de Mets spelen.
Het is onvoorstelbaar, zo mis je niets.
In ons nieuwe huis komt van alles. Ik ben nu aan het kijken voor Japanse tv.
Ik weet nog wel een installateur, hij is echt geniaal.
We hebben net ons huis in Greenwich laten doen, we hebben een goede binnenhuisarchitect.
Hij is creatief, maar weet wel wanneer hij moet ophouden.
Modern met een vleugje antiek, het is zo'n mooie combinatie.
Maar die prijzen. Heb je enig idee wat een goed tapijt kost?
Er is een oude grap over...
Het leven ging voorspelbaar verder, tot op een middag...
iets onvoorspelbaars gebeurde.
Enkele dagen later wilde Judy Vicky buitenshuis ontmoeten. Vooreen kop koffie.
Ik wil niet dat je verkeerde conclusies trekt over wat er is gebeurd.
Ik ga niet vreemd. - Dat dacht ik ook niet.
Niet dat ik nooit heb gedacht over iemand die me uit deze situatie weghaalt.
De fantasieën gaan niet over hem. Al zou hij het graag willen.
Uit je situatie halen?
Ik ben al jaren niet meer verliefd op Mark.
Ik hou van hem, maar ben niet verliefd op hem.
Het spijt me dat te horen.
Het is grappig. Ik heb net...
Ik heb net mijn psycholoog hetzelfde verteld.
En wat zei hij?
Hij zegt...
dat ik te bang ben om keuzes te maken en dat ik zoek naar een soort magische oplossing...
wat niet realistisch is.
En een verhouding is niet het juiste antwoord.
Sorry dat ik dit allemaal met jou bespreek, maar ik schaamde me zo toen je ons zag.
Je moet niet het gevoel hebben dat je mij verantwoording schuldig bent.
Mark is geweldig.
Ik weet zeker dat elke ontevredenheid van mij, mijn eigen probleem is.
Ik kan hem niet verlaten en ik weet dat ik dat nooit zal doen.
Waarom niet?
Ik kan het gewoon niet. Ik ben te bang.
Het moment is voorbij.
Het is zo helder voor me dat jij en Juan Antonio nog steeds verliefd zijn als ik jullie samen zie.
Onze liefde is voor altijd. Het is eeuwig, maar het werkt gewoon niet.
Daarom is het altijd romantisch. Omdat het niet af is.
Misschien is het onaf, omdat ik in de weg zit.
Ik weet het niet. Ik voel me... - Nee, voor jou...
we hebben elkaar zoveel pijn gedaan, zoveel geleden.
Zonder jou was dit helemaal niet mogelijk geweest. Weet je waarom?
Omdat jij het missende ingrediënt bent.
Je bent de toegevoegde tint op een palet, die de kleur mooi maakt.
Worden jullie dan niet verleid tot het bedrijven van de liefde?
Ik voel me... Ik weet het niet.
Aan het eind van ons huwelijk was dat niet zo.
Maar ik moet zeggen dat die gevoelens weer terug komen, dankzij jou...
op een nieuwe en intensere manier.
Ik zou er niet door van streek raken. Ik wilde nooit tussen jullie instaan.
Ik weet dat je niet van streek bent. Net zoals ik een warm gevoel krijg...
als ik hoor dat jullie ieder avond bevangen zijn door passie.
Ik luister en ben gelukkig.
Zou Cristina het goed vinden als Maria Elena en Juan Antonio één middag de liefde bedrijven?
Op voorhand gaf ze haar zegen, maar nu had ze gemengde gevoelens.
Ze was toch niet zo ruimdenkend, als dat ze gedacht had...
en de gedachte aan hun samen in bed en onvermijdelijk heel intens, maakte haar onrustig.
Op het einde ontspande ze langzaam...
en ze liet het los met een tolerantie, waar ze trots op was.
Eerst zat het me dwars, maar toen dacht ik al die standaard clichés over liefde...
Wat is goed of fout, hoe hoort het volgens de 'fatsoensrakkers'.
Je ziet toch hoe verziekt de meeste relaties zijn. - Je deelt een man. Je bent een Mormoonse vrouw.
Ik weet dat het raar klinkt, maar we dragen alle bij aan de relatie en we varen er wel bij.
Maar als iedereen dat deed, kan de maatschappij niet functioneren.
Laten we geen opgeblazen gebiedende discussie starten. Als het maar werkt.
Maria Elena gelooft dat er meerdere waarheden zijn in het leven.
Er is niet één waarheid.
Ik weet het niet. Zou jij zo kunnen leven?
Ik heb nooit Cristina's...
Wat? Haar gebrek aan structuur? - Het is erg gestructureerd.
Ik heb nooit haar lef gehad. - Haar lef?
Voor je het weet, ligt ze in met Maria Elena...
en hemelt het dan op als een soort geweldige alternatieve levenswijze.
Ik ben al met haar naar bed geweest.
Wanneer?
Juan Antonio en Maria Elena hebben een donkere kamer voor me gemaakt.
Ze wilden graag dat ik foto's maakte en het lukt aardig.
Geloof het of niet, ik word meer zelfverzekerd.
En we waren in de doka...
ik was bezig met mijn foto's, dingen die Ik niet had gedaan als zij me niet inspireerde.
En het gebeurde eigenlijk heel spontaan voor ons.
Was je niet zenuwachtig? - Nee, het was erg liefdevol en zacht.
Vond je het leuk? - Ja.
Is het maar bij één keer gebleven? - Ja. Ik bedoel, het gebeurde gewoon.
Ik ben niet van plan om er een gewoonte van te maken.
Maar als je het leuk vond... - Dat was ook zo op dat moment.
Heb je het aan Juan Antonio verteld? - Natuurlijk, ik heb niets te verbergen.
Zou je zeggen dat je dan bisexueel bent? - Ik zie niet waarom dat zo zou zijn. Ik ben ik.
Ik heb sindsdien alleen met Juan Antonio het bed gedeeld en ik vond dat ook heel leuk.
Het is een geweldig verhaal.
Dat is een geweldig verhaal.
Ik zal hierin niet gaan oordelen, dus...
Waar denk je aan?
Ik weet het niet. Hoe snel de tijd vliegt.
De zomer is bijna voorbij.
We gaan binnenkort naar huis.
Ik dacht dat jij nog steeds bezig was met...
je vriendins lustverhaal in de doka.
En over doka's gesproken...
in de volgende weken, Cristina werd steeds zelfverzekerder als fotograaf.
Juan Antonio and Maria Elena droegen ideeën aan en boden steun als ze twijfelde.
Dankzij hun steun, werd fotografie een productief deel van haar leven.
Voor nu zijn zij, Juan Antonio en Maria Elena geliefden geworden.
Alles leek perfect in balans, precies zoals het moest zijn.
Maria Elena was rustig en ontspannen.
Juan Antonio had een creatieve periode in zijn schilderen.
Alleen op het eind van de zomer begon Cristina...
last te krijgen van een oud, bekend gevoel...
een groeiende rusteloosheid waar ze bang voor was, maar war ze zeker herkende.
Plotseling werden gevoelens overgenomen door gedachten.
Gedachten en vragen over het leven en de liefde.
En hoe graag ze ze ook zou willen uitbannen, ze bleven cirkelen in haar hoofd.
Eindelijk haar oplossing onder ogen ziend...
Op een avond na het eten, had ze een mededeling die iedereen verraste.
Ik wil niet wat mijn ouders hadden. Ik wil niet wat ik had, voordat ik hier kwam.
Dat weet ik. Maar ik weet dat ik zo niet altijd kan leven.
Zei ik het je niet?
Wat wil je dan? - Ik wil iets anders.
Wat? - Ik weet het niet. Dit niet.
Er is geen antwoord, Cristina. - Snap je het niet? Ze heeft wat ze wil.
Ze wil iets anders. Dit is niet genoeg voor haar. Het is een ziekte. Ze zal nooit genoeg hebben.
Rustig aan. En spreek Engels alsjeblieft, ik kan je niet verstaan.
Dit meisje zal nooit met iets tevreden zijn. - Spreek Engels zodat ze ons kan verstaan.
Ik wist dat je ons zou gebruiken. Ik wist het. En je hebt ons gebruikt.
Ik wist het.
Ik wist het!
Genoeg! Spreek Engels, zodat ze ons kan verstaan.
Chronische ontevredenheid, daar heb jij last van.
Vervelende ziekte.
Dat is het niet, Maria Elena. Het is alleen... Kijk me aan.
Weet je hoeveel we van je houden? - Ja, ik hou van jullie beiden.
Nee, dat is niet waar. - Dat heeft er niets mee te maken.
Ik wist het.
Hou alsjeblieft je mond.
Hou je mond. Ze is gewoon nog niet de ware Jacob tegengekomen.
Als ze hem vindt, niet jij of ik, dan zal dit gebeuren over rust en geluk vinden overwaaien.
Dat is het niet. - Oké goed.
Waar wil je naartoe, Cristina?
Ik moet hier gewoon een paar weken weg om mijn hoofd wat op orde te krijgen.
Dit is geheel mijn probleem. Het heeft niets met jullie te maken.
Laten we dankbaar zijn voor alle leuke momenten die we gedeeld hebben.
En we denken aan elkaar met respect...
en liefde en genegenheid.
Cristina vertelde alles wat er gebeurd was aan Vicky...
en zei dar ze een paar weken naar Frankrijk ging om war na te denken over bepaalde dingen.
Ze zou terugkomen om haar op re halen, zodat ze samen terug konden naar New York.
Dus het is al die tijd al Juan Antonio?
Ik ga niets doen. Vergeet maar wat ik zei...
Ik moest het aan iemand kwijt en wij zijn bevriend.
Waarom doe je er niets mee? - Nu iets doen?
Het uitmaken met Doug, die echt een lieve jongen is...
die met me trouwde in goed vertrouwen, voor wat?
Voor een Boheemse Spaanse schilder met een gepassioneerde band...
met zijn ex-vrouw, die misschien niet eens hetzelfde voelt, als hij dat ooit al deed?
Wie houd ik voor de gek? Maar het is een spannende droom.
Als ik jou was, zou ik geen minuut verspillen.
Ik zou het doen. - Wat doen?
Je bent verliefd op hem.
Doe iets, anders vliegen de jaren voorbij en je zult er spijt van krijgen.
Nee, waar heb je het over?
Ik kan dat niet riskeren. Als Juan Antonio nooit had bestaan...
zou ik het fijn hebben met Doug.
Gewoon fijn? - Ja, zoals ik had gepland.
Hoe bot wil je dat ik ben? Als ik kijk naar Doug, zie ik Mark.
Jij gebruikt mij om je eigen verleden te herschrijven.
Ondanks al Vicky's proresten...
was Judy bezeten om een manier te vinden om haar en Juan Antonio te koppelen...
en overtuigde haar vriendin Gabriella, een kunstenaar...
om een feest te geven en Vicky en Juan Antonio uit te nodigen.
In de russentijd, zoals voorspeld, zonder Cristina...
viel de relatie van Juan Antonio en Maria Elena terug naar het vernielzuchtige.
Ik geef je al mijn tijd, verwen je, verzorg je zenuwtrekken en fobieën.
Mijn werk lijdt eronder. - Dat is niet mijn fout.
Het is niet mijn fout dat je werk rotzooi is en dat je niet volwassen wordt.
Weet je hoe het voor mij is om te zien dat je nooit alles eruit haalt wat erin zit?
Laat me met rust, alsjeblieft.
Zoals eerder gebeurde met wederzijdse toestemming, pakte Maria Elena haar spullen...
en vertrok uit het huis van Juan Antonio.
Hij komt erg dichtbij.
Hij is een gladde prater.
Ik vertelde haar net in de auto dat ik erg...
Ik ga even bij het eten kijken. Wil er iemand misschien iets?
Hij komt erg dichtbij. - Hij komt wel wat dichterbij, maar niet...
Ik ben verrast om je hier te zien.
En ik om jou hier te zien. Ik dacht dat je niet van feestjes hield.
Gabriella stond erop dat ik kwam en zij is een goede vriend.
Je weet natuurlijk wel dat Cristina en ik niet langer samen zijn?
Dus nu ben je met je ex-vrouw?
Nee, Maria Elena is ook vertrokken.
Voorlopig.
Het is grappig, Maria Elena en ik zijn voor elkaar gemaakt en ook weer niet.
Het is een tegenspraak. Om het te begrijpen heb je een dichter nodig, zoals mijn vader.
Want ik begrijp het niet.
Hoe gaat het met jou? Alles goed met je echtgenoot?
Hij is geweldig, fantastisch.
Ik ben erg blij hoe de dingen uitgekomen zijn.
Waarom geloof ik je niet?
Doe nu niet zo flirtend.
Ik weet dat je bed leeg is en je hebt een zwak voor me. Maar wij vertrekken dit weekend, dus...
Ga met me lunchen.
Ik ben te bang.
Je valt weg, Tom.
Waar ben je?
Dat is beter. Probeer stil te staan.
Kun je me horen?
We moeten een vogel kopen voor Mark en Judy.
We kunnen geen vogel voor hen kopen. - Waarom niet?
Ze zijn prachtig. Ik heb altijd een vogel gewild. Als we thuis zijn, wil ik er eentje in ons huis.
Het liefst in de buurt van Bedford Hills. Wat denk jij?
Momentje.
Breng morgenmiddag met me door.
Dat zal niet gaan. We maken ons klaar om dit weekend te vertrekken.
Sta op de hoek van Calle Tiles in Pedralbes.
Ik rij langs en ik pik je op rond 12 uur.
Je verspilt je tijd. Ik kan nu niet praten.
Ik ben niet het soort man, die tussen een echtpaar wil stoken.
Maar Judy Nash belde me en zei dat je niet gelukkig bent.
Dat je meer verliefd bent op mij dan op je echtgenoot.
Ik kan niet praten.
Wat denk je hiervan?
Wie was dat?
Aan de telefoon. - Het was mijn leraar taalkunde.
Hij wilde me uitnodigen voor een afscheidslunch morgen rond 12 uur.
Dat is perfect, ik ga 's morgens golf spelen met Mark.
Ik heb de laatste tijd aan deze gewerkt.
Ze zijn overweldigend.
Het is moeilijk om een schilderij uit te leggen. - Dat hoeft ook niet. Het is fascinerend.
Deze zou eigenlijk andersom moeten staan.
Kan ik ergens eerlijk over zijn?
Deze hier.
Er zit iets beangstigends in.
Die is van Maria Elena. - Dat verklaart het. Het is erg chaotisch.
Bijna onbeschaafd.
Wat doe ik hier eigenlijk?
Ik weet niet wat ik dacht dat er gebeuren zou.
Het is al een tijdje geleden sinds we de liefde bedreven in Oviedo.
Ik heb er heel vaak aan gedacht.
Ik weet zeker dat je er niet aan dacht toen je de liefde bedreef met Cristina of Maria Elena.
Ik heb nooit tegen je gelogen.
Ik heb je meteen verteld dat ik me aangetrokken voelde tot jou en Cristina.
Ik kan niet zomaar met jou naar bed. Ik ben hier niet goed in.
Maar je was die avond niet nerveus. - Ik was niet getrouwd.
Maar wel bijna.
Je hebt gelijk. Dat is wat ik wil.
Maar wat moet ik dan doen?
De liefde met je bedrijven en dan verder met mijn huwelijk alsof er niets gebeurd is?
Of het gewoon beëindigen? - Judy Nash zei dat je ongelukkig wordt.
Ze praat over zichzelf.
Misschien begrijp je je gevoelens beter als we de liefde hebben bedreven.
Of minder.
Ik zeg niet dat ik niet in de verleiding ben...
maar dat zou zo'n omslag teweeg brengen, emotioneel gezien...
en als ik het praktisch bekijk, ben je niet het soort man waarmee...
Wat doe je?
Je vermoordt jezelf nog! - Ik wil niet leven, verdomme!
Laat het los nu.
Begrijp je niet dat ik zo niet wil leven, ik kan zo niet leven.
Mijn hoofd spat uit elkaar.
Ik kan er niet meer tegen.
Geef me het pistool. Verdomme!
Luister naar me, alsjeblieft schat.
Geef me je hand. Het is goed, liefje.
O, mijn God! Het spijt me zo.
Jullie zijn alle twee gek. Compleet gestoord.
Hoe ga ik dit verdomme uitleggen aan mijn man?
Ik kan zo niet leven! Dit is niet mijn leven.
Ik kan het gewoon niet!
Ik begrijp nog steeds niet wat jouw leraar met een wapen deed.
Ik heb het je uitgelegd. Hij verzamelt antieke wapens. Hij liet me er eentje zien en dat ging af.
Dat is zo onverantwoordelijk.
Het valt wel mee, eerlijk gezegd. - Wat als er iets met jou gebeurd was?
Wat? Wat zeg je?
Ik hou zoveel van je.
Doug kwam nooit achter het echte verhaal.
Judy kende het geheim en was natuurlijk opgelucht dat Vicky niet ernstig gewond was.
Nu Vicky terugging naar New York, de plannen van Judy om Vicky re redden...
van haar eigen lot, werden voor onbepaalde tijd opgeschort.
Toen Cristina terugkwam van Antibes, vertelde Vicky haar alles...
en Cristina vond het triest dat Vicky, Juan Antonio zo graag wilde...
en was niet in staat om er iets van re zeggen of aan te doen.
Ik zou een stapje terug hebben gedaan.
Ik wist dat jij gevoelens voor hem had, vanaf het moment dat je hem zag.
Maar als ik wist wat er was gebeurd, was ik nooit verder gegaan.
Het was een...
voorbijgaand iets.
Nu is het voorbij.
Vicky ging naar huis om officieel in het huwelijk te treden met Doug...
naar het huis waar ze eindelijk een thuis van konden maken.
en om het leven re leiden dat ze voor zich zag, voor de zomer in Barcelona.
Cristina ging verder met haar zoektocht...
alleen zeker van wat ze niet wil.